عشق صدای فاصله هاست ...

امروز 26 بهمن 1400، روز پدر، در غیاب پدر قهرمان قصه های کودکیم، دلتنگ، سرگشته و حیران از بازی روزگار...! شاید داستان مهاجرت برای خیلی ها یک سفر باشد، برای خیلی ها زندگی، برای خیلی ها دستاورد و شاید هم هیچی جز یک تجربه! اما هر چه هست برای من پر از پیام های بزرگی بوده و هست.اینکه تو هشت یا نه سال مدوام به یک هدف بیندیشی، بخواهی بدستش آوری، تمام ذهنیت وجودی و احساسیت همانی باشد که پشت یک داستان برای خودت تصویر کرده ای و در ذهن کوچکت پرورش داده ای و آن تبدیل شده به یک باور! ...

یک بار دیگر در یک روز گرم تابستانی باید به ورق خوردن برگ دیگری از دفتر عمرم نظاره گر باشم و هنوز احساس میکنم همچون کودکی که کنجکاوانه به جستجوی یافتن بازیچه خویش است به دنبال گمشده ای هستم. نمیدانم و شاید خیلی ها نمی دانند که در پی چه هستیم هرچند میدانم درک تجلی یافتن نقطه نور راهی بس سخت و دشوار است... شب آرامی بودمی روم در ایوان، تا بپرسم از خودزندگی یعنی چه؟ مادرم سینی چایی در دستگل لبخندی چید ،هدیه اش داد به منخواهرم تکه نانی آورد ، آمد آنجالب پاشویه نشست پدرم دفتر شعری آورد، تکيه بر پشتی د...